نظر علي الطالقاني

258

كاشف الأسرار ( فارسى )

مجلسى ( قدّس سره ) در اوّل رجعت مىفرمايد : بدان كه از جملهء اجماعيّات شيعه ، بلكه ضروريّات مذهب حقّ فرقهء حقّه ، حقّيّت رجعت است و اكثر علماى اماميّه دعواى اجماع بر حقّيّت رجعت كرده‌اند مانند محمّد بن بابويه در رسالهء اعتقادات و شيخ مفيد و سيّد مرتضى و شيخ طبرسى و سيّد بن طاووس و غير ايشان از اكابر علماى اماميّه ، و اين حقير در كتاب بحار الانوار زياده از دويست حديث از زياده از چهل نفر از مصنّفين علماى اماميّه كه در پنجاه اصل معتبر ايراد نموده‌اند ، بيرون نوشته‌ام . هر كه را شكّى باشد به آن كتاب رجوع كند . 148 چون اين سخن بلند را از مجلسى ( قدّس سره ) شاهد آورديم اكنون به ذكر آيات بيّنات شروع نمائيم . آيهء اوّل . وَ لَنُذِيقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذابِ الْأَدْنى دُونَ الْعَذابِ الْأَكْبَرِ 149 ( الم سجده ) يعنى هرآينه مىچشانيم به ايشان از عذاب پست‌تر يا نزديك‌تر پيش از عذاب بزرگتر . در آن حديث طولانى مفضّل پس از آنكه صادق ( ع ) ذكر رجعت فرمود ، كه ان شاء اللّه در فصل دوّم ذكر آن خواهيم نمود ، مفضّل عرض نمود كه اى مولاى من جمعى از شيعيان شما هستند كه قائل نيستند كه شما و دوستان شما و دشمنان در آن روز زنده خواهيد شد . فرمود : مگر نشنيده‌اند سخن جدّ ما رسول خدا را و سخن ما اهل بيت را كه مكرّر خبر داده‌ايم از رجعت ؟ مگر نشنيده‌اند اين آيه را وَ لَنُذِيقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذابِ الْأَدْنى دُونَ الْعَذابِ الْأَكْبَرِ ؟ فرمود كه عذاب پست‌تر ، عذاب رجعت است و عذاب بزرگتر ، عذاب قيامت است . تا آنكه فرمود مگر نشنيده‌اند اين آيه را وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ وَ نُمَكِّنَ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَ نُرِيَ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ جُنُودَهُما مِنْهُمْ ما كانُوا يَحْذَرُونَ 150 ( قصص ) يعنى و مىخواهيم كه منّت گذاريم بر آنانى كه ضعيف كرده شدند در زمين و بگردانيم ايشان را امامان و پيشوايان و بگردانيم ايشان را وارثان و تمكين دهيم ايشان را در زمين و بنمائيم فرعون و هامان و لشكرهاى ايشان را از آنان ، آنچه را كه بودند حذر مىكردند . و اللّه كه تنزيل اين آيه در بنى اسرائيل است و تأويلش در رجعت ما اهل بيت است و فرعون و هامان ، ابو بكر و عمرند . و در اوايل اين حديث شريف فرمود : پس خدا او را ، يعنى حضرت قائم ( ع ) ، بر همهء دينها غالب گرداند چنانچه حقّ تعالى پيغمبرش را وعده داده است كه لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ 151 ( صف ) يعنى او است آنكه فرستاد رسول خدا را با هدايت و دين حقّ ، تا